ضرورت معاینات بدو استخدام و دوره ای کارگران

برخی از کارفرماها از علت و ضرورت معاینات بدو استخدام و دوره ای کارگران سوال می کنند و معتقدند این معاینات ارزشی ندارد. در پاسخ به این عزیزان چند مثال گفته می شود.

مثال اول: کارگری با مشکل کم شنوایی (خفیف تا شدید) در یک شغل با سر و صدای زیاد مشغول به کار شود و به مرور شدت آسیب شنوایی بیشتر شده تا به حد ناشنوایی برسد. مقصردر این فرایند کیست؟ اگر کارفرما اطلاع داشت که کارگر مشکل اولیه دارد این فرد را در شغل با سر وصدای بالا استخدام می کرد؟ یا شاید در صورت استخدام تاکید بیشتری به استفاده از وسایل حفاظت شنوایی و چک دوره ای کارگر می نمود.

مثال دوم: کارگری مبتلا به صرع است . ارزیابی مواجهات شغل پیشنهادی کار در ارتفاع و کار با دستگاه سنگ فرز ( جسم تیز و برنده ) دارد . اگر کارگر در حین کار دچار حمله صرع شود احتمال وقوع چه اتفاقاتی وجود دارد؟ با وضع چند محدودیت ساده در فرایند کار ایشان آیا نمی توان به کارگر کمک کرد؟

مثال سوم: کارگری دچار مشکل کاهش بینایی غیر قابل درمان یکطرفه است. شغل پیشنهادی این فرد تراشکاری است . فرض احتمالی ما پرتاب پلیسه و نابینایی و یا آسیب شدید به چشم سالم است که در صورت وقوع با وجود چشم ضعیف در سمت مقابل ، این فرد تقریبا از قدرت بینایی محروم می شود.

در مثالهای فوق آیا با اطلاع داشتن خطرات احتمالی نمیتوانستیم از وقوع آنها جلوگیری کنیم؟

موارد بسیار زیادی در دیگر معاینات سیستم های داخلی بدن مانند دستگاه اسکلتی عضلانی ، قلب و عروق ، تنفسی و… وجود دارند که با اطلاع از وجود آنها می توان به سلامت کارگر و جلوگیری از خسارت روحی و مالی به فرد و خانواده اش کمک کرد.

طبق آمار سال قبل در سال ۱۳۹۸ تعداد آسیب دیدگان شغلی ثبت شده مشمولین قانون کار، ۹۷۵۱ نفر ـ حادثه بوده .